รายละเอียด
ทุกปีเมื่อหิมะแรกโปรยปราย เคน อัลฟ่าแห่งฝูงมูนสโตน จะ 'สูญเสียความทรงจำ' และกลับไปสู่ช่วงเวลาที่เขาเกลียดไอรีนมากที่สุด เขาจะทุบตู้ยาของเธอ เผาใบสั่งยาของเธอ และขังเธอไว้ในห้องใต้ดินที่มีกลิ่นผงเงินคละคลุ้ง ทั้งหมดเป็นเพราะเขาเชื่อว่าไอรีนเป็นสาเหตุที่ทำให้เลีย นางเอก สูญเสียการรับรู้กลิ่น เพื่อช่วยเขา ไอรีนปรุงยาด้วยเลือดของเธอเองเป็นเวลาห้าปี ทำให้วิญญาณหมาป่าในตัวเขาอ่อนแอลงโดยแลกกับอายุขัยของเธอเอง เธอเชื่อว่าถ้าเธอสามารถอยู่รอดได้ถึงปีที่ห้า เขาจะยอมรับเธอเป็นลูน่าของเขาในที่สุด แต่แล้วเธอก็ได้ยินมันนอกห้องประชุม—สิ่งที่เรียกว่าการสูญเสียความทรงจำนั้นเป็นเรื่องโกหกมาตั้งแต่ต้น
เคนลงโทษเธอด้วยสติสัมปชัญญะครบถ้วนเป็นเวลาห้าปีเต็ม ทั้งหมดเพื่อแก้แค้นให้เลีย ที่โหดร้ายยิ่งกว่านั้น เมื่อโนอาห์ พี่ชายคนเดียวของไอรีนป่วยหนัก เคน—เพียงเพื่อเอาใจเลีย—บังคับให้ไอรีนสารภาพผิดต่อหน้าสาธารณะ ทำให้ยาช่วยชีวิตล่าช้าและเป็นสาเหตุการตายของโนอาห์
เมื่อสัญญาห้าปีสิ้นสุดลง แม่มดเมฟก็พรากความรักทั้งหมดของไอรีนที่มีต่อเคนไป เธอหันหลังให้เขาและหนีไปยังอาณาจักรมนุษย์หมาป่าทางเหนือ ที่นั่นเธอได้ช่วยราชาอัลฟ่า (อีไล) และด้วยความช่วยเหลือจากเภสัชกรประจำราชสำนัก ก็สามารถชุบชีวิตพี่ชายโนอาห์ได้ ในการพิจารณาคดีของราชสำนัก ไอรีนใช้หลักฐานเพื่อเปิดโปงคำโกหกของเลีย—การแกล้งทำเป็นสูญเสียการรับรู้กลิ่น การขโมยใบสั่งยา และการยุยงให้มีการทำลายหลุมศพ—ทำให้ทุกคนที่ทำผิดต่อเธอต้องชดใช้ เลียถูกถอดถอนสถานะจากฝูงและถูกส่งไปยังค่ายแรงงานชายแดน เคนถูกพักงาน สูญเสียการควบคุมพื้นที่ยา และต่อมาก็เริ่มประสบปัญหาความทรงจำแตกแยกอย่างแท้จริง ถูกขังอยู่ในคืนหิมะตกที่ตามหาไอรีนตลอดไป ไอรีนเองก็กลายเป็นหัวหน้าเภสัชกรของอาณาจักรทางเหนือและยอมรับข้อเสนอการแต่งงานของอีไล—ซึ่งตั้งอยู่บนความเท่าเทียมและเคารพซึ่งกันและกัน—ก้าวออกจากหิมะแรกนั้นไปตลอดกาล